Ik krijg dagelijks veel aanbiedingen in mijn mailbox om heel voordelig op vakantie te gaan en als ik dan doorklik en goed de veel te kleine lettertjes lees, dan is het helaas niet altijd een echte aanbieding of lastminute meer. De periode die je wel kunt, valt er dan bijvoorbeeld net buiten of je hebt de verplichte schoonmaakkosten van wel 75 euro en over de hoge boekingskosten nog maar te zwijgen…..
Toch is het ditmaal gelukt! Als we onze borg netjes krijgen teruggestort dan zijn we uiteindelijk voor 105,00 euro, 5 dagen op vakantie geweest in Mierlo op het park Wolfsven van Roompot vakanties. Prachtig park en omgeving, aardig personeel en heel wat te doen zodat van verveling geen sprake hoeft te zijn. Toch is gewoon niets doen en luieren ook erg lekker!
Tegen beter weten in, weten we nu inmiddels uit ( te veel) ervaring, dat je beter niet moet gaan eten in een restaurant van een park en verder hebben we buiten de Franse campings nooit een lekker patatje gegeten uit bijvoorbeeld een campingsnackbar. Het roept alleen telkens weer de hilarische herinnering op van onze Parijse plofkip. Op het oog mals van buiten en zwart verkoold van binnen! We lachen nog steeds als boeren met kiespijn dat we niet hebben geklaagd en ook nog hadden betaald!
Dus dat we in het a- la – carte restaurant ( om ons voordeel te vieren 
) gingen eten op de eerste avond was dan ook wederom een lichte teleurstelling. De prijs stond helaas niet in verhouding tot wat je op het bordje kreeg, jammer want voor de rest was het een geweldig park. Het kon onze pret gelukkig niet drukken! We hebben elkaar weer eens plechtig beloofd zelf te koken of op zoek te gaan naar een leuk restaurantje.
Zoon had op dertig april zijn zinnen gezet op de vrijmarkt en gingen we dus naar Helmond. Heel leuk om eens ergens anders dan je eigen woonplaats te zijn om Koninginnedag te vieren. Mooie stad en erg grote vrijmarkt! Zoon (11) kreeg het al een beetje benauwd omdat hij zijn vurig gewilde pantsertank nog niet was tegengekomen. Wekenlang hebben we hem ervan weten te overtuigen dat die tank gewoon nog in de winkel ligt als hij hem niet op de markt kan vinden, dat wachten meestal écht loont.
Feilloos wist hij te constateren of het de “echte” was of een look-a-like exemplaar. Op het moment dat hij er bijna moedeloos van werd zag ik hem door de knieën gaan. “Mevrouw, wat kost die tank?” Waarop de dame antwoordde, ” twee euro”. Wenkbrauwen gingen met een verbazende flits omhoog en een luide enthousiaste reactie volgde, “Da’s een koopie, die neem ik! “. Vlot rekende hij af en nog niet uit het gehoorveld van de mevrouw wist zoon te vertellen dat die tank écht wel 20 euro kost in de winkel! Met hernieuwde energie kreeg hij zijn vertrouwen terug, want de aanhouder wint tenslotte. Binnen een uur had hij nog een paar van die echte koopies gescoord tot het moment kwam dat hij zei, “Mam, ik heb genoeg en ben zo ongelóóóóóóóóóóflijk blij!